این ابر در گلو مانده

خدا را نه من از بهشتي بر باد

به جهنمي آباد كوچ كرده ام !؟

اگر حساب و كتاب معمولي / سرتان مي شود

بيشتر از اين طمع نداشته باشيد

كه طبع روانتان به نا به جا / كافي ست ...

نقطه سر سطر مرا فراموش نكنيد

و به نكته ي جالب تري بپردازيد !

شوريده حالي و بد خيالي / پيش كشتان

به خصومت هيچ تنابنده اي بر نخيزيد !

خدا را ، مگر بيشتر از يك نگاه ناقص

مجال گفتن و شنيدن نداريد !؟

سطر به سطر اين خواهش پر گذشت مرا ...

با انگشت هويت صد چراغ بي حاصل

در صدا و سيماي كيهاني من / مهر تائيد بزنيد

شكايت از عالم و آدم ديگر چه معني دارد

اين بازجويي هم

تنها براي روز مباداست !؟