در نمايشگاه كِتاب           

              

 سگ دو   مي زني از سَرِ صبح تا بوق سگ

 نَه از برايِ افزونيِ سطرها و صفحه هايِ خالي ...

 - قلم اَت    به بوي ِ امضايِ كه افتاده

 كه كاغذهاش

 نَه به ميلي غريب     آويخته در خوابِ كتابهاست

باري : « هر گِردي گِردو نيست»

 و هر كويري    كوير ِ لُوت و نمك نمي شود

 دريا هم ، سَرِ خود   نمي رقصد !

 اينجا، وقتي زمين سجده گاه ِ بندِگان خدا نيست

 پس چشمانِ فرزندان ِ آدم

 ماتِ كدامين روي ِ زندگي ست !؟

 بيا سَرِ بند ِ زبان را فعلاً دهنه ببند!

 چرا كه سگهايِ اين حوالي

 تا پاسي از شب     پارس مي كنند

 و بعضي عناصرِ نامطلوب هم

 تنها شمايل ِ غلتان در باداَند

 و د ر بي چراغ ترين لانه ها / وُل مي خورند !

 

من چقدر به شما ها عادت كرده بودم

  اي بي فهرست ترين كتابها

 ديگر نورِ كافي به فتيله ندارم

 كه تاريكترين سالها يِ امروزتان را     روشن كند

  و اين پير دختران ِ بَزك كرده هم

  هيچ يك

 از قبيله ي قبله ي من     نيستند !؟


 


 

نوشته شده توسط منصور بنی مجیدی در پنجشنبه 9 اسفند1386 ساعت 4 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت